Pytanie 22 · LEK · Epidemiologia środowiskowa

W epidemiologii środowiskowej, w ocenie znaczenia narażenia dla występowania analizowanego zjawiska zdrowotnego, wykorzystuje się m.in. biomarker ekspozycji, który jest:

  1. A. wskaźnikiem podatności organizmu na wpływ narażenia na szkodliwy czynnik środowiskowy.
  2. B. wskaźnikiem wczesnych (subklinicznych) skutków zdrowotnych narażenia na szkodliwy czynnik środowiskowy.
  3. C. wskaźnikiem narażenia na szkodliwy czynnik środowiskowy pochodzącym z dozymetrycznych badań indywidualnej ekspozycji.
  4. D. wskaźnikiem narażenia na szkodliwy czynnik środowiskowy obliczonym jako średnie stężenie danego ksenobiotyku z pomiarów prowadzonych w różnych mediach środowiskowych, w bezpośrednim otoczeniu osoby narażonej.
  5. E. wskaźnikiem narażenia na szkodliwy czynnik środowiskowy pochodzącym z badań stężeń ksenobiotyku lub jego metabolitu w materiale biologicznym pobranym od osoby narażonej na ten czynnik.
Podpowiedź

Biomarkery dzielimy na markery ekspozycji, skutku i podatności — marker ekspozycji mierzy się w materiale pobranym od człowieka.

Odpowiedź, omówienie i wyjaśnienie każdej opcji są dostępne po zalogowaniu. Konto jest darmowe: testy z działów, egzamin próbny, powtórki błędów i statystyki.

Załóż darmowe konto Zaloguj się

Więcej pytań z działu Zdrowie publiczne