Pytanie 136 (cz. 2) · LDEK · Choroby tkanek okołowierzchołkowych

Jest pewną odmianą zmian zapalnych w tkankach okołowierzchołkowych, zwłaszcza u pacjentów młodocianych. Najczęściej dotyczy pierwszego zęba trzonowego żuchwy, choć często rozwija się przy wierzchołkach korzeni pozostałych zębów trzonowych i przedtrzonowych. Częściej występuje u kobiet. Jest odczynem kostnotwórczym, którego istota polega na postępującym zwapnieniu kości zlokalizowanej wokół wierzchołka korzeni. Pobudzenie osteoblastów prowadzi do pogrubienia i zlewania się beleczek kostnych. Nadmierne odkładanie soli mineralnych prowadzi do zmniejszania światła jamek szpikowych lub całkowitej ich obliteracji. Niekiedy dochodzi do resorpcji korzeni, pomimo zachowania żywotności miazgi. Opis dotyczy:

  1. A. rozrostu cementu.
  2. B. odrostu cementu.
  3. C. sklerotycznego zapalenia kości.
  4. D. ankylozy.
  5. E. przewlekłego włóknistego zapalenia tkanek okołowierzchołkowych.
Podpowiedź

Opis dotyczy reakcji kości, a nie cementu — z przewagą tworzenia tkanki kostnej wokół wierzchołka.

Odpowiedź, omówienie i wyjaśnienie każdej opcji są dostępne po zalogowaniu. Konto jest darmowe: testy z działów, egzamin próbny, powtórki błędów i statystyki.

Załóż darmowe konto Zaloguj się

Więcej pytań z działu Stomatologia zachowawcza