Pytanie 45 · LDEK · Systemy wiążące
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące adhezji materiałów złożonych do zębiny:
- A. osiągnięcie adhezji do warstw zębiny położonych bliżej miazgi jest trudniejsze ze względu na większą ilość i średnicę kanalików zębinowych w okolicy miazgi niż na obwodzie.
- B. osiągnięcie adhezji do warstw zębiny położonych bliżej miazgi jest łatwiejsze ze względu na mniejszą wilgotność zębiny w tej okolicy, spowodowaną mniejszą ilością płynu kanalikowego.
- C. zębina jest tkanką hydrofobową, dzięki czemu osiągnięcie adhezji mechanicznej do tej tkanki nie sprawia trudności klinicznych.
- D. możliwe jest uzyskanie adhezji materiału kompozytowego do zębiny bez usunięcia lub modyfikacji warstwy mazistej.
- E. jedynymi materiałami w stomatologii, które wykazują naturalną adhezję do zębiny bez przeprowadzenia procedur adhezyjnych, są płynne materiały kompozytowe.
Podpowiedź
Zastanów się, jak zmienia się liczba i średnica kanalików oraz ilość płynu kanalikowego w miarę zbliżania się do miazgi.
Odpowiedź, omówienie i wyjaśnienie każdej opcji są dostępne po zalogowaniu. Konto jest darmowe: testy z działów, egzamin próbny, powtórki błędów i statystyki.
Więcej pytań z działu Stomatologia zachowawcza
- Wskaż, co nie jest zaletą pracy z mikroskopem endodontycznym:
- Jaki mikroorganizm jest najczęściej wykrywany w zębach powtórnie leczonych kanałowo?
- Maksymalna akceptowalna odległość pomiędzy zakresem preparacji a końcem ćwieka głównego przy wypełnianiu kanału metodą kondensacji bocznej gutaperki…
- Wskaż czynniki, które kwalifikują pacjenta do grupy wysokiego ryzyka próchnicy:
- Przy zakładaniu wkładki wybielającej do zęba po leczeniu endodontycznym, dziąsło w celu ochrony należy pokryć:
- U pacjenta z wysokim ryzykiem próchnicy na zdjęciu skrzydłowo-zgryzowym stwierdzono obecność próchnicy. Zmiana zlokalizowana była na powierzchni…