Pytanie 12 (cz. 2) · LDEK · Ruchy żuchwy i artykulatory
Stosowanie łuku twarzowego podczas wykonywania prac protetycznych ma na celu ustalenie:
- A. wysokości centralnego zwarciowego położenia żuchwy.
- B. wymiaru pionowego dolnego odcinka twarzy i przeniesienie danych do artykulatora.
- C. relacji przestrzennych płaszczyzny okluzyjnej łuku górnego w stosunku do osi zawiasowej stawów skroniowo-żuchwowych i przeniesienie danych do artykulatora.
- D. płaszczyzny Campera w stosunku do osi zawiasowej stawów skroniowo-żuchwowych i przeniesienie danych do artykulatora.
- E. płaszczyzny frankfurckiej w stosunku do osi zawiasowej stawów skroniowo-żuchwowych i przeniesienie danych do artykulatora.
Podpowiedź
Zastanów się, względem jakiego punktu odniesienia w stawach łuk twarzowy ustala położenie szczęki.
Odpowiedź, omówienie i wyjaśnienie każdej opcji są dostępne po zalogowaniu. Konto jest darmowe: testy z działów, egzamin próbny, powtórki błędów i statystyki.
Więcej pytań z działu Protetyka stomatologiczna
- Powierzchnia wprowadzająca jest częścią powierzchni:
- Szyny relaksacyjne stosowane w rehabilitacji układu ruchowego narządu żucia to szyny:
- W technologii galwanoformingu można otrzymać homogenną podbudowę o grubości:
- Za duża ilość płynu użyta do masy akrylowej podczas polimeryzacji spowoduje:
- Wskaż prawidłową kolejność faz adaptacji do protez:
- Podczas leczenia pacjentów z patologicznym starciem, podczas wax-up należy odtworzyć kształt zębów kierując się zasadami estetycznymi i anatomią…